Wielka Sobota
“Ja jestem Zmartwychwstaniem i życiem.
Kto we mnie wierzy, choćby i umarł, żyć będzie”.
/J 11, 25-26/
Wielka Sobota jest zwieńczenie Triduum Paschalnego, jest dniem ciszy, zadumy i oczekiwania na radość Zmartwychwstania. W tym czasie Kościół trwa przy Grobie Pańskim, rozważając mękę i śmierć Chrystusa.
W naszej wspólnocie od godziny 9.00 do 13.00 odbywało się święcenie pokarmów na stół wielkanocny.
Najważniejszym wydarzeniem tego dnia była wieczorna Wigilia Paschalna, która rozpoczęła się o godzinie 18.00. Liturgia ta, pełna głębokiej symboliki, wprowadziła nas w tajemnicę przejścia ze śmierci do życia.
Liturgia światła
Przed kościołem proboszcz, ks. Tadeusz, pobłogosławił ogień, od którego zapalono Paschał. Następnie wierni zapalili swoje świece, przekazując sobie światło.
Liturgia słowa
Odczytano fragmenty Pisma Świętego, przeplatane psalmami responsorialnymi i modlitwami. W naszej wspólnocie odczytano trzy czytania ze Starego Testamentu: z Księgi Rodzaju (o stworzeniu świata), Księgi Wyjścia (o przejściu Izraela przez Morze Czerwone) oraz z Księgi proroka Izajasza (zaproszenie do darmo ofiarowanej łaski zbawienia i duchowego nasycenia).
Czytanie z Nowego Testamentu – z Listu Świętego Pawła Apostoła do Rzymian, mówiące o zjednoczeniu z Chrystusem w Jego śmierci i zmartwychwstaniu – poprzedziło radosne „Chwała na wysokości Bogu”, któremu towarzyszył akompaniament organów oraz bicie dzwonów i dzwonków. Punktem kulminacyjnym liturgii słowa była Ewangelia według św. Mateusza – opisująca niewiasty przy grobie i zmartwychwstanie.
Liturgia chrzcielna
Poprzedziła ją Litania do Wszystkich Świętych. Następnie nastąpiło błogosławieństwo wody poprzez trzykrotne zanurzenie w niej Paschału. Wierni, trzymając zapalone świece, odnowili przyrzeczenia chrzcielne.
Liturgia eucharystyczna
Ostatnią częścią Wigilii Paschalnej była liturgia eucharystyczna. Wierni przyjęli Komunię Świętą – w naszej wspólnocie pod dwiema postaciami.
Adoracja przy Grobie Pańskim trwała do godziny 23.00. Wartę honorową pełnili strażacy z Ochotniczej Straży Pożarnej w Szostce, dając świadectwo żywej wiary i przywiązania do tradycji.