15 sierpnia – Wniebowzięcie Najświętszej Maryi Panny
„Dzisiaj skarbnica życia, ocean łaski,
czyste i bez skazy mieszkanie Boga zostaje wzięta do nieba”
/św. Jan Damasceński/
15 sierpnia w naszej parafii uroczyście obchodziliśmy święto Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny, nazywane także Świętem Matki Bożej Zielnej. Jest to jedno z najważniejszych i najstarszych świąt maryjnych, obchodzone w Kościele od V wieku. Uroczystość ta przypomina nam prawdę wiary, że Maryja została wzięta do nieba z duszą i ciałem, a także wskazuje na ostateczne przeznaczenie każdego człowieka – życie wieczne z Bogiem.
Uroczystej Eucharystii przewodniczył ks. Tadeusz Funk, proboszcz. W homilii podkreślił znaczenie uroczystości Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny oraz zachęcał wiernych, aby na wzór Maryi zawierzali swoje życie Bogu.
Nawiązując do Ewangelii, w której Maryja udaje się z pomocą i służbą do św. Elżbiety, duchowny podkreślił, że jest to wielka lekcja również dla człowieka żyjącego współcześnie. Prawdziwa wielkość człowieka nie polega na tym, jak jest postrzegany przez świat, lecz na tym, czy potrafi ofiarować swoje życie drugiemu człowiekowi, służyć mu i nieść pomoc.
Kapłan zwrócił również uwagę na historyczny wymiar uroczystości, przypominając Bitwę Warszawską z 1920 roku oraz postać ks. Ignacego Skorupki. Wspomniał, że wkrótce po odzyskaniu przez Polskę niepodległości Ojczyzna ponownie znalazła się w wielkim niebezpieczeństwie. Żołnierze, broniąc jej, byli gotowi postawić dobro Ojczyzny ponad własne bezpieczeństwo i życie.
Podkreślił, że siła kraju nie zależy jedynie od silnej armii czy dobrze rozwiniętej gospodarki. Prawdziwie silna Ojczyzna potrzebuje przede wszystkim ludzi mocnych wiarą, uczciwością, odpowiedzialnością i miłością.
Homilia była zachętą, aby na wzór Maryi żyć dla Boga i drugiego człowieka, służyć z miłością oraz każdego dnia troszczyć się o to, co ma wartość nie tylko na ziemi, ale przede wszystkim w perspektywie życia wiecznego. Do wieczności nie zabierzemy dóbr materialnych, stanowisk ani ziemskich zaszczytów. Zabierzemy jedynie to, co zbudowaliśmy w naszych sercach: wiarę, miłość, dobro, przebaczenie i uczciwość.
Na zakończenie Eucharystii nastąpiło poświęcenie ziół i kwiatów, które stało się pięknym dopełnieniem liturgii. Przyniesione przez wiernych dary przypomniały, że wszystko, co rodzi ziemia, jest Bożym darem, za który człowiek powinien z wdzięcznością dziękować.